Hüseyin Raşit YILMAZ 

       Ne acıdır ki,milletimiz vatan uğruna nice bedeller ödemiş,nice belalara göğüs germiş bir evladının değerini yine kaybedince anladı.Varlığında farkına varamadığı evladının, yokluğunu iliklerine kadar hissetti. Bizim memlekette büyük adamların kaderi budur aslında.Sağlıklarında azametleri belli olmaz ama Hakk’ka yürüyüşlerinden sonra kıymetleri günyüzüne çıkar.

        Muhsin Başkan, ülkücü hareketin ahlakının,tavizsizliğinin,vefasının sembolüydü.Baştan ayağa bizim gibiydi,bizdendi,Anadoluydu. Ankara’ya,üniversiteye yeni gelen 18 yaşındaki Muhsin Yazıcıoğlu ne kadar idealistse,azimliyse, Maraş’ın dağlarını dava arkadaşlarına ulaşmak için aşmaya çalışan 55 yaşında ki Muhsin Yazıcıoğlu’da o kadar idealist ve azimliydi.Henüz 21 yaşındayken kendisiyle ropörtaj yapan yabancı gazetecinin ‘’Bu genç yaşta şube sayısı 1500’ü aşan bir gençlik hareketinin genel başkanı olmak zor değilmi ?’’ sorusuna,21 yaşında İstanbul’u fetheden Fatih’i örnek gösteren Muhsin Başkandı.Zorda kalan dava arkadaşlarıyla ailesinin güç şartlarda gönderdiği harçlığını paylaşan Muhsin Başkan’dı.12 Eylül öncesinin ateşten günlerinde cesaretin sembolü yine Muhsin Başkan’dı.Uğruna gençliğini vakfettiği devleti ihtilalden sonra 5 yılı hücrede 7 yıl demir parmaklıkların ardına gönderip,yedi yılın sonunda suçsuzmuşsun dediğinde ‘’devlete küsülmez.’’ Diyen Muhsin Başkan’dı.MHP’den ayrıldıktan ve yoluna müstakil olarak devam etmeye başladıktan sonra bile saygınlığını bir an olsun yitirmeyen Muhsin Başkan’dı.

        Büyüyemeyen bir partide devam etmemesini telkin ederek kendilerine katılması halinde bakanlık teklif edenlere hep Celalettin Harzemşah’ı örnek gösterirdi.Hani emrinde ki bir avuç gönüllüsüyle kalabalık moğol ordularına karşı yıllarca yiğitçe savaşan Türk hakanı  Harzemşah.Başarıya ulaşıp ulaşmamak Allah’ın takdiriydi O’na göre.O’na düşen görev Türk-İslam Davasına hizmet etmekti.Öylede yaptı.Hep hayalini kurduğu Büyük Birliği sağlığında göremedi ama gidişiyle kalplerin büyük birliğini sağladı.Anadolu’da ve Türk dünyasının her tarafında Muhsin Başkan için akan gözyaşları sel oldu,fikirleri dillerde dua oldu.

       Köprülerde kilit taşları vardır ya hani.Varlıkları hiç farkedilmez düşmedikçe.Ama yokluğunda köprünün ayakta kalması mümkünde değildir.Bütün yükü onlar çekerler.İşte Muhsin Başkan’da Türk coğrafyasının kilit taşlarından biriydi.Varlığında çok dikkatleri çekmedi belki de,ucuz kahramanların sirkine dönen siyaset dünyamızda.Lakin gidişi derinden sarstı bizleri.

       Mert adamın talihi hep namert olur bizim coğrafyamızda.Sağlığında teveccühünü göremediği milleti,şehadetinden sonra dualarla,hıçkırıklarla,feryatlarla,ah keşkelerle uğurladı Muhsin Başkanı.Çok az kişiye nasip olacak imanlı mahşeri bir cemaat kaldırdı cenazesini.Ankara’da Tacettin Dergahında İstiklal Şairimiz Mehmet Akif’in yanında bir istirahatgah hazırlamışlardı Muhsin Başkana. Kızının ‘’bugün en güzel günümüz olsun’’ diyerek mahşeri kalabalığı sükunete davet eden sesi hala kulaklarımızda.Ailesinin Muhsin Başkan’a yaraşır vakur duruşu,itidali gözümüzün önünde.

       Bir iman ve Hak yolunda mücadele adamıydı Muhsin Başkan.Onun için içimiz çok rahat.İnşallah cennet-i alada büyüklerimizle beraber şimdi.Lakin yokluğunda bizler nasıl olacağız orasını Allah bilir.Muhsin Başkan ve arkadaşlarının ruhlarına el-fatiha...

0 Yorumlar