Hüseyin Raşit YILMAZ

     Bazıları Pkk terörünün sona erdirilmesinin Güneydoğu meselesini çözeceği kanaatindedirler. Ve ne yazık ki, Türkiye, Pkk terörünün başladığı 1984’ten beri bu zihniyetle yönetilmektedir. Elbette masum insanlarımızın kanını döken bu cani örgüt en sert müdahalelerle bitirilmelidir. Ama sadece terör örgütünün bitirilmesinin sorunu çözeceğine inanmak basit bir Polyannacılıktan başka bir şey değildir. Dağlarda ki 4-5 bin terörist ateşin kaynağı değil olsa olsa kıvılcımlarıdır.

     5 bin teröristin dağda gezmesi için ne kadar sempatizanın şehirlerde olması gerektiği de ayrı bir tartışma konusudur. Herkesin bildiği üzere terör bugünlerde siyasal sisteme angaje olma amacındadır. Teröristlere askeri operasyon yapılmaması için dağlara çıkan vekiller Türk parlamentosun da olduğuna göre terörün siyasal ortama kayma çabaları pek te başarısız olmuş sayılmaz.Terörün ve söyleminin kırsaldan,şehirlere oradanda meclise taşınması, kırsalda ki teröristin etkisiz hale getirilmesinin sorunu çözmeye yetmeyeceğinin göstergesidir. Bu noktadan sonra mecliste ki terör yandaşlarının parlamentodan çıkarılması ya da onbinlerce terör yandaşının hapishanelere doldurulması da çözüme önemli katkı sağlayamaz. Zira fitnenin kara ateşinin isi topraklarımıza sinmiştir. Bu is,altında ki ışıl ışıl mermeri seçilemez hale getirmiştir. Artık ateşin söndürülmesi bile isi,kirliliği ortadan kaldırmayacaktır. O zaman ne yapmak gerekir?

     Terörle terörün bulaştığı her yerde, onlar hangi yöntemleri benimsiyorsa-uygulayabileceğimiz- o metodla, onların aksine batılı değil Hakk’kı savunmanın gücüyle kirli mermeri ovar gibi, usanmadan,yorgunluğa aldırmadan çalışarak bu toprakları eski berrak haline döndürebiliriz.

     Onlarla tartışmaktan uzak durarak değil,tartışma ortamlarına çekerek,onları kendi tabanlarında–hakikatte oldukları gibi-sıradanlaştırarak mücadele etmek gerekir. Onlar vatandaşın kulağına fitneyi bir fısıldıyorsa, mbizler hakikati on defa haykıracağız. Ama resmi bayramlarda memurların halktan fazla olduğu yerlerde değil, halkın içinde, yanında.

     Kars Rus işgali altındadır. Ölüm döşeğinde ki ihtiyar bir Kürt pir-i fanisi  küçük oğluna son defa şöyle seslenir: ’’Evladım, biliyorum, bizimkiler, Türkler bu topraklara tekrar gelecekler. Geldiklerinde mezarımın başına gelip; ’’Baba, Türkler geldiler.’’ Diye üç defa seslen, seslen ki ben de mezarımda rahat yatayım.’’ Diyen merhumun torunu, yani ‘’Baba, Türkler geldi!’’ diye seslenen çocuğun oğlu İstanbul’da hazırladığı bombayı patlatacakken son anda yakalandı. Utancından ve kahrından başını kaldıramayan teröristin babası oğluyla görüşmesi esnasında oğlunun üzerine yürümesi ve hakaret etmesi karşısında daha da perişan oldu. Gazetelere yansıyan bu küçük örnek, fitnenin nasıl bir aileyi vatanseverlikten ihanete sürüklediğinin ibretlik vesikasıdır.

     Türk özlemiyle hayata gözlerini yuman bir dedenin torunu,babasına Türklerin geldiğini müjdeleyen bir adamın Türk’e düşman, vatana ihanet içinde olan oğlunun durumu bizler için oldukça trajik ama bir o kadarda öğreticidir.

     Doğulusuyla, batılısıyla milletimizin özündeki berraklığa ve vatanseverliğe inancımız tamdır. İşte bu inançtır ki; bizi biz yapar.

0 Yorumlar